وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَاناً إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلاَهُمَا فَلاَ تَقُل لَّهُمَا أُفٍّ وَلاَ تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلاً كَرِيماً

Anne Babaya Hürmet

Muhterem Müslümanlar

Dünyaya gelmemize vesile olan, güçsüz ve aciz konumda iken sevgi, şefkat ve merhametle bizleri büyüten iki değerli varlık anne ve babalarımızdır. Onlar bizler için yemelerinden içmelerinden kısar, bizlerin mutluluğu için her türlü ızdırabı kendileri için zevk bilip yetişmemiz için hiçbir fedakarlıktan kaçınmazlar. Üzerimizde bulunan hakları sebebiyle dünyada sevgi ve saygıya, hürmet ve hizmet edilmeye en layık insanlar anne babalarımızdır.

Aziz Müminler

Yüce Rabbimiz kendisine ibadetten sonra ana-babaya itaati emretmekte, onlara kötülük yapmak şöyle dursun öf bile dememizi yasaklamakta, kendilerine karşı şefkat ve merhamet yüklü sözcüklerle hitap etmemiz gerektiğini bildirmektedir. İsra Süresinde bu husus şöyle vurgulanmaktadır. “Rabbin, kendisinden başkasına asla ibadet etmemenizi, anaya-babaya iyi davranmanızı kesin olarak emretti. Eğer onlardan biri, ya da her ikisi senin yanında ihtiyarlık çağına ulaşırsa, sakın onlara “öf!” bile deme; onları azarlama; onlara tatlı ve güzel söz söyle. Onlara merhamet ederek tevazu kanadını indir ve de ki: “Rabbim!, Tıpkı beni küçükken koruyup yetiştirdikleri gibi sen de onlara acı.”(1)

Kıymetli Cemaatimiz

Sevgili Peygamberimiz (s.a.s.) ana-babanın razı olmasının Allah’ı razı edeceğini, onlara karşı yapılan kötülüğün ise Allah’ın gazabını celbettiğini bize şöyle bildirmektedir. “Allah’ın rızası ana-babanın rızasındadır. Allah’ın gazabı ana-babanın öfkesindedir” (2) Bir başka hadiste alemlere rahmet olarak gönderilen Efendimiz ise şu uyarıyı yapmaktadır. “İhtiyarlığı anında annesi ile babasından birine yahut her ikisine yetişip de, onlar sebebiyle cennete girmeyenin burnu yerde sürtsün” (3)

Değerli Kardeşlerim

Üzülerek ifade edelim ki, dini duygulardan uzaklaşıp, faydayı ve maddiyatı ön plana çıkaran görüşlerin ortaya çıkmasıyla, yalnızlığa itilmiş, meşakkatlerin kucağına terk edilmiş, sahipsiz, gözü yaşlı, evlat sevgisinden uzak anne babalarla sıkça karşılaşıyoruz. Halbuki kendi inanç değerlerimize karşı gelseler bile anne babalarımızla iyi geçinip makul tarzda onlara sahip çıkmayı İslam Dini bizlere emretmektedir.

Toprak tohuma, tohum yağmura , yağmur buluta ne kadar muhtaç ise, insanda anne babasına öyle muhtaçtır. Sevgilerini yüreğimizde büyüterek, sözlerimize ve davranışlarımıza yansıttığımız müddetçe onları mutlu edebiliriz. Ne mutlu anne-babasını mutlu ederek Rabbinin af mağfiretini kazanıp cennete giren Mümin kullara.

Cevdet KARAKAYA

Demirbel Köyü İmam-Hatibi

Şuhut/Afyonkarahisar

(1) İsra, 17/23-24

(2) Tirmizi, Birr, 3

(3) Müslim, Birr, 9